فیلم «هر کس سینمای خودش» که به مناسبت شصتمین سالگرد جشنواره فیلم کن ساخته شده است، ۳۳ نفر از برجسته‌ترین فیلم‌سازان جهان را گرد هم آورد تا آثار کوتاهی بسازند که جنبه‌های گوناگون سینما و دیدگاه آن‌ها را درباره وضعیت هنر انتخابی‌شان در آغاز قرن بیست و یکم بررسی کند.

یازده کارگردان از یازده کشور جهان، هر کدام یک فیلم کوتاه یازده دقیقه‌ای درباره رویدادهای ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ ارائه می‌دهند: یک معلم روستا در ایران تلاش می‌کند به دانش‌آموزان خردسالش توضیح دهد چه اتفاقی افتاده است؛ بچه‌های شهری در بورکینافاسو فکر می‌کنند اسامه بن لادن را دیده‌اند؛ یک زن ناشنوای فرانسوی در منهتن نامه‌ای برای خداحافظی با مردی می‌نویسد که صبح همان روز برای کار به مرکز تجارت جهانی رفته بود؛ یک شیلیایی سالوادور آلنده را به یاد می‌آورد؛ حوادث مرگ‌های دیگری را تداعی می‌کنند؛ مادری چیزی فراتر از مرگ پسرش را تحمل می‌کند. لحن‌ها و مکان‌ها متفاوت است. بیشتر آن‌ها درباره کنار آمدن با رویدادهای آن روز است، اما حداقل یکی از آن‌ها بیننده را با تراژدی و مرگ روبرو می‌کند.

در اندلس قرن دوازدهم، ابن رشد، فیلسوف برجسته اسلامی، به همراه همسرش زینب و دخترش سلما زندگی می‌کند. حاکمیت این منطقه در دست خلیفه المنصور است که دو پسر دارد؛ الناصر، جوانی روشنفکر که به ابن رشد علاقه دارد و عاشق دخترش سلما است، و پسر کوچک‌تر، عبدالله، که بیشتر به رقص و شعر علاقه دارد، بیشتر وقت خود را با یک خانواده کولی می‌گذراند و دختر آن‌ها را باردار می‌کند. خلیفه برای ساختن ارتش خود به افراط‌گرایان تکیه می‌کند و به آن‌ها قدرت بیشتری می‌دهد؛ قدرتی که آن‌ها برای مبارزه با هنرمندان و فیلسوفان به کار می‌گیرند. افراط‌گرایان موفق می‌شوند عبدالله را جذب کرده و او را برای کشتن پدرش آموزش دهند. در ادامه ماجرا، مروان، خواننده کولی کشته می‌شود و کتاب‌های ابن رشد سوزانده می‌شوند. این فیلم که از زندگی واقعی ابن رشد اقتباس شده، بیانیه شاهین علیه افراط‌گرایی است.

از ۴۰ کارگردان بین‌المللی خواسته شد تا با استفاده از دستگاه سینماتوگراف اصلی که توسط برادران لومیر اختراع شده بود، تحت شرایطی مشابه با سال ۱۸۹۵ یک فیلم کوتاه بسازند. سه قانون وجود داشت: ۱. فیلم نباید بیشتر از ۵۲ ثانیه باشد، ۲. هیچ صدای همگام‌سازی‌شده‌ای مجاز نبود، و ۳. نباید بیشتر از سه برداشت انجام می‌شد.

داستان فیلم در سال ۱۹۸۷ و در بحبوحه اعتصاب غذای اهالی صنعت سینمای مصر می‌گذرد. خود شاهین نقش یحیی را بازی می‌کند؛ کارگردان مشهور مصری که زندگی‌اش در فیلم‌های «اسکندریه... چرا؟» و «یک داستان مصری» به تصویر کشیده شده بود. یحیی که شیفته عمرو، بازیگر جذابی است که خودش او را کشف کرده و در بخش‌های اول و دوم سه‌گانه اسکندریه به عنوان همزاد خود به بازی گرفته بود، به عمرو فشار می‌آورد تا در پروژه‌های سینمایی مختلفی بازی کند؛ پروژه‌هایی که مدام تغییر می‌کنند، همان‌طور که نگاه یحیی به این بازیگر جوان دستخوش تغییر می‌شود. او ابتدا نقش هملت را به عمرو پیشنهاد می‌دهد که این بازیگر آن را فراتر از توانایی‌های خود می‌داند، و سپس نقش اصلی یک فیلم زندگی‌نامه‌ای موزیکال درباره اسکندر مقدونی را به او می‌دهد که شهر اسکندریه را در سال ۳۳۲ پیش از میلاد بنا نهاد.

در میان فقر، مرگ و رنج ناشی از جنگ جهانی دوم، یحیی ۱۸ ساله به دنیای خصوصی خیال‌پردازی و اشتیاق پناه می‌برد. او که شیفته هالیوود است، رویای تحصیل فیلم‌سازی در آمریکا را در سر می‌پروراند، اما با توجه به محدودیت‌های زندگی طبقه متوسط و وحشت جنگ، برای رسیدن به رویایش با دشواری‌های بسیاری روبرو است.

یک فعال سیاسی پس از سال‌ها حبس از زندان آزاد می‌شود، اما بازگشت او به خانه به ماجرایی تاریک تبدیل می‌شود؛ چرا که سرخوردگی او با انتظارات خانواده‌اش در تضاد است. این اثر که نشان‌دهنده تنوع سبک یوسف شاهین است، یک ملودرام ظریف، موزیکال پرشور، تمثیلی چندلایه و تصویری عمیق از سرخوردگی‌های شخصی و سیاسی است.

در سال ۱۹۳۳، شهردار به دهقانان اعلام می‌کند که سهم آبیاری زمین‌های آن‌ها به طور مساوی بین آن‌ها و ارباب فئودال، محمود بیگ، تقسیم خواهد شد. دهقانان محمد افندی را می‌فرستند تا دادخواستی به دولت ارائه دهد. سپس محمود بیگ پروژه‌ای را پیشنهاد می‌کند که مستلزم تصاحب بخشی از زمین‌های دهقانان است.

نخستین سلطان مصر و سوریه، مبارزات نظامی مسلمانان را علیه مسیحیان متجاوز اروپایی در جریان جنگ صلیبی سوم رهبری می‌کند.

قناوی، دست‌فروش معلولی که از راه فروش روزنامه در ایستگاه مرکزی قطار قاهره امرار معاش می‌کند، شیفته هنومه، زن جوان و جذابی می‌شود که نوشیدنی می‌فروشد. در حالی که هنومه درباره رابطه احتمالی‌شان با او شوخی می‌کند، در واقع عاشق ابوسریع است؛ باربر قدرتمند و محترمی در ایستگاه که در تلاش است تا همکارانش را برای مبارزه با رفتارهای استثمارگرانه و ظالمانه رئیسشان متحد کند.

یک زمین‌دار ثروتمند برای جلوگیری از سود بردن اهالی روستا از محصولاتشان، عمداً روستا را غرق در آب و نابود می‌کند. چیزی که او نمی‌داند این است که دختر خودش، آمال، عاشق احمد، مرد جوانی از همان روستا است.

فکریه خواننده‌ای است که با فرید، مردی معتاد به قمار، ازدواج کرده است. او هنگام سفر با قطار دچار سانحه می‌شود و یک روستایی از او مراقبت می‌کند. پس از بازگشت به خانه، شوهرش از او می‌خواهد پنهان بماند تا بتواند پول بیمه را برای پرداخت بدهی‌های قمارش دریافت کند.